Vandaag maken we een verbindingsrit met de wagens en de bus: We rijden 450km verder naar het noorden, maar we blijven nog steeds in de Rwenzori.

We rijden alweer voor rekening van twee bedrijven, wegens het surplus aan shirtsponsors, remember? Schrijnwerkerij Ysewijn (Hamme, Koen Ysewijn) voert op maat alle houtwerk uit: deuren, ramen, outdoor furniture,… De recente investering in een plankenzaagmachine laat toe om eigen bomen aan te kopen en die vervolgens te verzagen in planken die dan weer worden gebruikt voor verwerking.
Crelan levert lokale bankproducten via een kantorennet, waar ondermeer onze Frank toe behoort. Beleggingen, leningen, financieringen en uiteraard ook bankrekeningen, het behoort allemaal tot het productenpakket.

De tocht is lang en stoffig. In het busje van Koen zit boven elk van de achterste wielkappen een vuistgroot gat waardoor het stof bij wolken de auto komt binnenstuiven, tot groot enthousiasme van Kristien en Chris die achteraan zitten. Maar ook vooraan vangt Uw Dienaar massa’s roodbruin woestijnzand waardoor de vergrijzing van onze krullenkop tijdelijk wordt gestopt en we transmuteren in een Zeelse “rostekop”.

De tocht is eindeloos: uren en uren rijden we langs pistes verder naar het noorden. We zien wel mogelijkheden voor één van onze dagsponsors: de Oegandezen zijn zeer vindingrijk en innovatief in het gebruik van hout, ondermeer bedsponden zijn hier een succesproduct en de doodskisten blijken voorzien te zijn van een vensterluikje… Hierdoor kan de overledene, mocht hij of zij plots toch nog blijken te leven met een eenvoudige knipoog te kennen geven dat het testament nog niet meteen ten uitvoer dient te worden gebracht. Het vertrouwen in de geneeskunde is blijkbaar niet bijzonder groot…

Bij het binnenrijden van het Murchison National Park blijkt de Chinese wegenbouwmaffia sterk aanwezig: de oorspronkelijke parkpistes worden omgebouwd in 4- of 6-lanes brede wegen. Charity? Forget it, er is olie gevonden in het park en in het Lake Albert, en de Chinezen willen die op efficiënte manier transporteren. Er sneuvelen over een 8 meter brede strook aan weerszijden van de weg allerlei bomen en struiken, het hele park wordt op die manier flagrant doormidden gesneden met alle gevolgen vandien voor fauna en flora. Een interne woede maakt zich van ons meester en we zijn de enige niet. Hallo Greenpeace?

En Murchison Falls, horen we u zich terzijde afvragen? Een indrukwekkend schouwspel hoor, want de hele inhoud van het Victoria Lake wordt door deze smalle 10 meter brede canyon geperst over een afstand van een kleine honderd meter. Het gevolg laat zich raden: het water brult, schuimt, buldert, beukt en spat alle kanten op. Blij dat we dit gezien hebben, en we hopen dat het zo mag blijven…

Aankomst rond 17u in The Red Chilli Lodge, aan de oevers van de Nijl…

Klik op de foto’s voor een grotere afbeelding