Derde rit: Mbarara – Mahyoro: we rijden richting vruchtbaar Oeganda, want de Ruenzori regio wordt wel eens ‘de fruittuin van Afrika’ genoemd. Maar eerst moeten we door het Queen Elisabeth National Park…
We rijden vandaag voor rekening van twee sponsors tegelijk: onze shirtactie was immers dermate succesvol dat we te weinig dagen ter plaatse hebben om dagelijks in een ander sponsorshirt te starten, bovendien vraagt Broederlijk Delen om tijdens de bezoeken aan lokale initiatieven in het BD-shirt te rijden…

Vandaag zijn onze weldoeners VGD (Tony Moreels) en Architas (Peter De Block). Markant, want deze bedrijven hebben an sich niets te maken met mekaar behalve het feit dat beide heren een goed glas wijn weten te appreciëren, en toch zijn er een aantal parallellen te trekken: VGD (Let’s talk business!) is inzake accountancy het perfecte alternatief voor ‘the big four’ en weet zich steeds meer te profileren als dé finance & legal partner voor de gezonde KMO, Architas daarentegen doet aan vermogensbeheer maar dan in de échte zin van het woord: los van bancaire verplichtingen, go your own way. Beide bedrijven doen het op een no-nonsense manier dan ook uitstekend, wij zijn fier voor hen ambassadeur te mogen zijn in Afrika.

De rit begint mooi: in het eerste dorp worden we uitgelaten verwelkomd door de schooljeugd die net op dat moment speeltijd heeft. Dirk organiseert een soort van “Belgian Wave” en de Hollanders Michel en Jonnie blazen ballonnetjes op en de kinderen jagen die na. Fantastisch!

Maar dan, enkele kilometers verder, slaat het noodlot toe. FilipV (die al rondreed met een half herstelde gebroken rechterarm) gaat overkop in een korte afdaling. Niks erg aan de arm, maar wel aan de linkerknie. Dan maar het busje in, we zien vanavond wel hoe erg het allemaal is.
De volgende stop is een bezoek aan Cosil, een lokale ngo-parter van Broederlijk Delen die zich vooral bezighoudt met het opvolgen van kleinschalige landbouwprojecten. Eerst ontmoeten we een groep vrouwen die een spaarsysteem hebben ontwikkeld en op die manier vooruit pogen te geraken, daarna bezoeken we de doening van een vrouw die middels steun van Cosil een eigen ‘bedrijf’ is kunnen opstarten. Stel je bij dat ‘bedrijf’ niet al te veel voor, maar het heeft haar écht wel vooruitgeholpen in het leven, en zij is daar duidelijk fier op.

Overnachten doen we in “The Bush Camp”, aan de oevers van een meer vol nijlpaarden, olifanten en “dinges-die-steken”, aldus Dirk…

Klik op de foto’s voor een grotere afbeelding